Fuck Buttons tekin olmayan bir ikili. Beni ürküten bir ikili. Bir gece ansızın kapıyı çalsalar gözden baktığımda karşımda bunları görsem kapıyı açmayacağım bir ikili. Fakat uzaktan seviyorum onları. Üstelik drone denen türe olan sevgisizliğime karşın yapıyorum bunu. Açıklaması güç hisler içerisindeyim onlara karşı. Bir yanım "Oğlum kapat ulan şunu mal gibi müzik" derken diğer yanım "Ne kadar hipnoz edici bir tınıdır bu bebeğim" diyerek çelişkide kalmama sebeb oluyor. Bu da yeni değil nicedir arşivimizin bi' kenarında duran bir albümdü. Ben diyim ekim sen de eylül o vakitten beri duruyordu da üzerine yazı yazamadıydım. Bu aralar dijitürk kumadasıyla yaşadığım sorunlar üzerine Fuck Buttons dinleyesin geldi ve Tarot Sport'u 2-3 tur dinledikten sonra gene kitlendim bu antik kuntik insanlara. Bu tip normal bir dinleyici için "sıradışı deneysellik"te yapıldığı düşünülecek albümler mutlaka listelerde ilk 10'a girer, ilk 20'ye girer... Girer arkadaş ! Drownedinsound yılın 5. albümü göstermiş albümü, NME 8 demiş, Piçfork 11 demiş ama en nihayetinde ilk 20'de demiş hepsi.
Bak hala aynı şeyi söylüyorum bi' yanım kapat derken diğer yanım özgünlük manyağı olduğundan çok seviyor bu adamları ama bu tip hikayelerdeki "Aaaabi süper yaaa"cılara kılım. Tamam güzel albüm, sanat, deney, elektronik hepsi tamam ama biriniz de çıksın desin ki "Kanka biz sevmedik bu albümü, bizde ilk 50'ye giremez.". Hepiniz mi çılgınsınız ey müzik medyası ? Hani öyle genel geçer tarzda bir albüm olsa tamam ama bu albümü hepiniz tarafından zirveye oynamasada zirve takipçilerinden gösterilmesi beni işkillendirdi. Sonra SouthPark'ın bi' bölümünde ölmek üzere olan Cartman'ın "Aslında Baba'yı hiç beğenmemiştim, herkes seviyor diye bende çok beğendiğimi söylemiştim" tadındaki dünyanın en tatlı itirafını yapan bir duruma düşerseniz geri dönüşüm kağıt dinlemem ortadan yırtarım derginizi, sağdan soldan hacklerim websitenizi.(Dergi tamam da piçfork'u hekleme kısmında biraz uçtum, farkındayım.)
0 yorum:
Yorum Gönder