Bu iş nanesi çıktığından beri zaman kısıtlı olduğundan müzik, sinema, kitap dengesini 3/3 olarak tutturmak zor zanaat oldu artık. Ekseriyetle elediğim müzik olmazdı fakat bir süreliğine öyle bir durum cereyan etti. Neyse böyle izahatlı girişlere gerek yok, biz birbirimizi tanırız. Bir arada olmasak da yüreğimin müzikle birlikte attığını bilirsin. Bir süreliğine de 7.sanatı bir kenara bırakıp eldeki avuçtaki albümleri dinlemeye başlayınca yüreğim daha helecanla atmaya başladı. Bunların en önemlisi de The National'ın 5.stüdyo albümü High Violet.

Her yapı/sistem için geçerli olan "Elbet bir gün çatlayacağız." gerçeği The National'ı Alligator ve Boxer gibi muhteşem 2 albüm yaptıktan sonra vurur mu düşüncesi kafamda çok ciddi şekilde yer etmişti. Önce Jimmy Fallon Show'da çaldıkları albümün açılış şarkısı Terrible Love'ın canlı kaydını dinledim ve negatif düşüncelerim yerini yavaş yavaş "Gençler gene sağlam geliyor."a bıraktı. Akabinde ilk single olan Bloodbuzz Ohio ve albümün bana göre en iyi şarkılarından Afraid of Everyone'ı dinleyince tamamen boş bir korku olduğunu ve The National'ın en az Boxer kadar iyi bir albüm yaptığını düşünmeye başladım. (Ayrım yapmak pek mümkün değil albümdeki şarkılar arasında fakat Afraid of Anyone'ın farklı bir havası olduğu söylenebilir. Bu arada albüm çıkmadan önce bir yerde Sufjan Stevens'ın şarkıya eşlik ettiğini okumuştum fakat şarkının albüm versiyonu için de bu geçerli mi o konuda bilgim yok.)

Netice gün itibariyle de High Violet'in kulu kölesi durumundayım. Alligator'ın açılış şarkısı Secret Meeting'in neşeli, Boxer'ın açılış şarkısı Fake Empire'ın politik mesajlarından ziyade High Violet "Yaktı beni." temalı Terrible Love ile açılıyor ve sonrasında nispeten neşeli gibi bir tınıya sahip olsa da yürek burkan Sorrow ve yine albümün en iyilerinden hüzün yumağı Anyone's Ghost ile devam ediyor. 4. şarkı Little Faith, Boxer'daki sevmediğim 4.şarkı Squalor Victoria'dan sonra ilaç gibi gelirken arkasından gelen Afraid of Anyone ile albüm iyice karamsar bir havaya bürünüyor ki dinleyenler 6.şarkıya geldiklerinde büyük rakı almaya markete gitmesin diye albümün resmi sitesinden ücretsiz download edilebilen ilk single Bloodbuzz Ohio ile durumu biraz olsun dengeliyor The National. Arkasından gelen ilk dinleyişte sevdiğim Lemonworld (Ne acıdır ki Virginia Woolf'un Mrs. Dolloway'ine göndermeler yaptığını düşündürten yorumlar okudum sözler hakkında.) ve 8.şarkı olarak albüm çıkmadan önce dinlemiş olduğumuz sakin şarkı Runaway geliyor. Buraya kadar herşey çok güzel fakat bir 9.şarkı var ki tekrar markete büyük rakı almaya doğru hareketlendirecek cinsten : Conversation 16. "Arkadaş biz sana o rakıdan 3 kadeh içtiririz, bu albümü buna inanarak hazırladık" gibi bir şarkı. Yine albüm yayınlanmadan önce canlı kaydını dinlediğimiz ve benim için albümün tek ve en zayıf halkası England gelirken High Violet'in finalini notalarından nur akan güzellik Vanderlye Cry Baby Geeks yapıyor.

Böyle şarkı şarkı albüm anlattığımı pek bilmem bu blogta fakat High Violet abartısız insana güzel müzik dinlediği için kendini şanslı hissettiren ve bırak şarkı şarkıyı satır satır bahsedilmesi gereken bir albüm.

* Sorrow

* Anyone's Ghost

* Afraid of Everyone

* Lemonworld

* Conversation 16

11.10.2010 Tarihli ekleme : Afraid of Anyone yazmışım şarkının adını. İlk yorumdan da web sheriff yapma etme dedi. Burdan iki sonuç çıkıyor: İşten çıkmama 1 saat kala yazı yazacağına hiç yazmayayım daha iyi ve ikincisi de onu yükleme, bunu yükleme derken beni bezdirdiler bu blogta bişey paylaşmaktan. Ömrümü çürüttüler... Sildim Link'i.